2007/Jul/19

กลับมาแล้ววววววว

หลังจากที่หายหน้า หายตา (และหายหัว) ไปนาน

......

มีเรื่องเจ้าตัวแสบมาเล่าอีกครั้ง

ตอนนี้ เค้าโตเป็นหนุ่มน้อยแล้ว

ไปโรงเรียนแล้วด้วย (แต่ว่าร้องไห้ทุกวันเลย)

(ชุดนักเรียนสมัยนี้นี่น่ารักเนอะ...เห็นด้วยมั้ย)

....

แต่เรื่องที่จะเล่าวันนี้ไม่ใช่เรื่องนี้

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา

เจ้าตัวแสบกำลังดูรายการอะไรไม่รู้ เค้ามีโชว์เอามือแหย่ปากจระเข้

....

เค้าก็ลุกขึ้นมาเกาะเก้าอี้คุณย่า ยืนลุ้น

เห็นหลานยืนลุ้น เกิดอาการอยากแกล้ง

เลยเอามือไปจิกตรงก้นเค้า พร้อมร้องแฮ่....

....

มีใครรู้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้น

....

เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ

.....

ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ

....

เจ้าตัวแสบร้องไห้

แต่

ร้องหลังจากที่ตบหน้าเรา 3 ที ซ้อน

....

คุณหลานน้ำตาร่วง

....

คุณอาน้ำตาคลอ

....

บอกหน่อยซิ ใครน่าสงสารกว่ากัน

2007/Mar/13

เมื่อวันก่อน พาเจ้าตัวแสบไปว่ายน้ำมา

( เมื่อก่อนเป็นเจ้าตัวเล็ก เดี๋ยวนี้ได้เลื่อนขั้นเป็นเจ้าตัวแสบ..เหอ เหอ)

ดูท่าทางเค้าจะดีใจมากมาย

เนื่องจากเคยมีเหตุการณ์ไปถึงสระว่ายน้ำแล้วแต่ป๊าเค้ามารับ เลย ชวด ฉลู ชาล เถาะ ไปตามระเบียบ

คราวนี้ได้ว่ายน้ำสมใจ หน้าตาเลยดี๊ด๊าซะขนาดนี้

และ แบบนี้

(ชุดว่ายน้ำนี่อุตส่าห์ใส่ไปจากบ้านเลยนะเนี่ย)

พอลงน้ำได้ เลยเล่นไม่สนใจใคร

จะถ่ายรูปแต่ละทีก็แสนจะยากเย็น

และได้มาแต่รูปด้านหลัง (หรือรูปก้นนั่นเอง)

(รูปนี้คุณย่าจับให้หันหน้ามา ไม่งั้นไม่มีทางซะหรอก)

หนูเหนื่อยแล้ว ขอพักนิดนึงนะ

ขอพักเดี๋ยวซิครับ หนูเหนื่อยแล้วนะคร้าบบบบ

เอาล่ะ หนูหายเหนื่อยแล้ว มาถ่ายรูปต่อได้ละ

...

...

...

กว่าจะขึ้นมาจากน้ำได้ ก็ปากซีด ตัวสั่น

ถ้าไม่บอกว่าจะพามาอีกวันหลังก็ยังไม่ยอมขึ้นนะเนี่ย

...

...

...

แล้ววันนี้ ก็ไปหาเค้าที่บ้านอีก มีรูปมากฝากด้วย

เหมือนเด็กหญิงมั้ยครับ

ซันซัน กับ อาฮัท

รู้แล้วจุ๊ จุ๊ไว้นะ อาหนูอ่ะใจดีที่สุดในโลก

2007/Mar/06

ตอนแรก เราตั้งใจว่าจะปิดเครื่องลงไปพักผ่อนแล้ว

แต่ด้วยอะไรดลใจไม่รู้ ทำให้คลิกเข้าไปที่บล็อกของเพื่อนคนนึงในนี้

หลังจากที่หายไปนาน... มาวันนี้ เขาประกาศปิดบล็อก

และด้วยความที่เราสงสัย เพราะเขาคนนี้ปกติจะมาอัพบ่อยๆ แต่จะหายไปในระยะหลัง

เลยแอบคลิกเข้าไปที่บล็อกของ (คนที่เราคาดว่าเป็น) แฟนเขา

...

...

...

เธอมาอัพล่าสุดเมื่อวันที่ 1 มีนา พร้อมทั้งบอกว่าเธอต้องไปเข้ารับการรักษา

หลังจากที่เราอ่านเอนทรี่ของเธอจนจบ... เราก็ได้แต่ใจหาย

อยากให้กำลังใจเธอ แต่บล็อกเธอไม่รับคอมเม้นท์

...

...

...

เลยเปลี่ยนความตั้งใจ ขออัพบล็อกให้กำลังใจเธอ

อยากให้เธอคนนั้น เข็มแข้ง อดทน และ ผ่านโรคร้ายนี้ไปได้

ขออำนาจแห่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายทั้งปวง ช่วยคุ้มครองเธอให้ปลอดภัย

และกลับมามีสุขภาพที่แข็งแรงอีกครั้ง

...

...

...

ถึงแม้เราจะไม่รู้จักกัน แต่คงเป็นพรหมลิขิตที่ทำให้เราได้พบกันผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยมนี้

...

...

...

เป็นกำลังใจให้นะ ปุ้ย + โพวี่ เพื่อนที่มีความรู้สึกดีๆ แม้เราไม่เคยพบกัน



miaowmarien
View full profile